Friday, October 1, 2010

నిరీక్షణ


ఒక ఒంటరి సాయం సంధ్య వేల
సాగర తిరణ
కదిలే మేఘాల నడుమ
అలరించే చిరుగాలి
సంధ్య కిరణలకు మెరిసిపోయే అలల నడుమ
కేరింతలు కొడుతూ ఎగిసిపడుతున్న చేప పిల్లలు
చూస్తూ గడిచే ప్రతి నిమిషం
ఆనందని నింపుతూ ఉంటె
వేధిస్తున్న ఒంటరితనం ప్రశ్నిస్తుంది
ని తోడు ఏది అని
బదులు చెప్పలేక ముగబొఇన పెదవుల నడుమ
ఎన్ని జవభు లేని ప్రశ్నలో తదిమేస్తునై
కాలం పరుగులు తీస్తున్న
ఒక నిమిషమైన ముందుకు వెల్ల లేని న మనసు
ఒంటరిగా నిలుచున్నా వేల
ఒక చినుకు నన్ను తడిమి వెకిలిగా నవ్వుతు ఉంటె
గగనం వైపు చూసాను
ఏ మేఘం కరిగినదో అని
నివ్వేరబోయాను ప్రియతమ
ని కై నేరిక్షించే న కనులలోంచి
జాలువారి మెరిసిపోతున్న న కన్నిరుని చూసి

No comments:

Post a Comment